Corus column
Smeets speelt voor mij Voorheen kwam ik nog wel eens op de tweede of derde dag voor het eerst, maar dan kun je niet meer meedoen aan de journalistenpool. Speciaal daarom besloot ik deze keer al op de eerste zaterdag te komen. Voor 10 euro kocht ik het team Carlsen, Nakamura, Smeets en bracht Jan ervan op de hoogte dat hij vanaf dit moment niet meer alleen voor zichzelf speelt. Vroeger kocht ik altijd de twee hoogst gerate spelers plus een kleintje, wat me ooit 250 gulden opleverde, maar Paul Rump (oud-voorzitter van Sopsweps'29 en in het dagelijks leven sportstatisticus bij Infostrada) heeft een nieuw systeem uitgedokterd waarbij dat niet meer kan, zodat successen uit het verleden geen garanties meer bieden voor de toekomst. Ik hoop dus dat Carlsen zijn rating waarmaakt, Nakamura een paar geniale uitschieters heeft en Smeets gewoon weer alle wereldtoppers op remise houdt en ook nog per ongeluk een partij wint. Een normaal scenario, lijkt me zo. Wil wit winnen? Bij binnenkomst stuit ik in de catacombe van De Moriaan, een lange smalle spelonk waar uit mysterieuze zijkamertjes plotseling topschakers opduiken, op Magnus Carlsen. Journalisten die hem willen spreken wimpelt hij resoluut af: "There's not much to talk about." Even kijken, tegen wie heeft hij gespeeld? Tiviakov, aha, nee dan is er niet veel om over te praten. Onze nummer één maakt zijn reputatie weer waar, met wit in het Spaans probeert hij gewoon niet te winnen. Op dit niveau is het dan heel moeilijk om met zwart te winnen, zelfs voor Carlsen. De Noor loopt met zijn vader weg, duidelijk ontevreden. Maar betekent dat dat Tivi dan tevreden is? Oké, remise tegen de nummer één van de wereld, maar zal hij zich dit toernooi ook af en toe realiseren dat hij met wit speelt? Samen met zijn criticaster Van Wely, die voor eerdere optredens van Tiviakov in Wijk aan Zee geen goed woord over heeft, wachten we het af. Richard leidt Bianca op Ook Smeets maakt een reputatie waar en wel in de tweede ronde. Inmiddels zit ik weer thuis voor de computer en lees het getwitter van Richard de Weger. Decennialang vulde hij iedere dag een paar pagina's op Teletekst, maar die blijven nu leeg. Ik heb boeken in de kast staan over nieuwe media, met grote hoofdstukken over Teletekst, maar Teletekst valt tegenwoordig onder de oude media. Richard schrijft nu een paar keer per uur berichtjes van maximaal 140 tekens. Dat snapt hij, tekens tellen was hij bij Teletekst al gewend. Maar op mijn vraag zaterdag hoe ik op mijn computer zijn getwitter kan lezen, weet hij niet zeker of hij het goed zegt. "Volgens mij op de website, maar vraag maar even aan Dennis (de webmaster). Of misschien op je mobieltje." Richard is zeer bedreven in het ontlokken van citaten aan de deelnemende grootmeesters, maar heeft hiervoor Bianca Muhren als assistente ingeschakeld. Niet omdat hij het niet alleen kan, maar omdat hij als nestor van de perskamer zich vol overgave wijdt aan de opleiding van de jongste generatie. Nieuwtjes in het eindspel Maar goed, zoals gezegd zit ik een dag later thuis en constateer dat de twitters gewoon via de toernooisite zijn te zien. Enthousiast meldt Richard dat Smeets met zwart tegen Carlsen een riskante variant van het Slavisch (Botwinnik) speelt en dat er een gecompliceerde stelling met dreigingen en tegendreigingen is ontstaan. Een uur later meldt hij teleurgesteld dat het nog steeds theorie is en dat Smeets pas op de 23e zet van de gebaande paden is afgeweken. Waarschijnlijk heeft Bianca dat ontdekt. Een theoretische variant kan heel opwindend zijn, maar als je dan hoort dat het bekend is, mag je er ook vanuit gaan dat het evenwicht nog niet is verstoord. Dat is de reputatie van Jan Smeets en ook van zijn maatje Erwin l'Ami: volledige controle over de opening en nieuwtjes pas in het middenspel of zelfs eindspel. Robin van Kampen gaat ook die kant op en ik denk dat we Anish Giri ook in dat kamp zullen aantreffen. Dat Van Kampen en Giri in Wijk aan Zee op één hotelkamer slapen is al een veeg teken. Prettig op kop staan
De Nederlandse publieksheld is dan toch Loek van Wely, die sinds kort niet meer in de mondiale tophonderd staat. Zaterdag verslaat hij Nigel Short alsof, zoals Richard terecht twittert, het een simultaanpotje is. Langzaam de druk opvoeren, geen enkele tegenkans toestaan, alle stukken goed neerzetten en dan de genadeklap geven. Ik hoor hoe perschef Tom Bottema probeert Van Wely over te halen de dagelijkse perstoelichting te geven, wat iedere dag aan één of twee spelers wordt gevraagd.
Van Wely: "Moet dat?"
Bottema: "Na de eerste dag staat er een Nederlander op kop, dat is toch mooi?"
Van Wely: "Dat is op zich wel prettig inderdaad."
Geen prettige dag Van Wely is een meester in dit soort onderkoelde reacties, zo blijkt ook uit de toelichting die hij inderdaad geeft aan de verzamelde pers. In een stelling waarin zwart een dame moet geven om het mat te verhinderen: "Wit heeft een pion meer, een aanvalsstelling en een betere pionnenstructuur." Een journalist, smalend: "Ja, vooral een betere pionnenstructuur." Op de vraag wat Short had gezegd nadat hij geveegd was: "Hij zei niets, maar volgens mij begreep hij wel dat dit geen prettige dag voor hem is." Een serieuzere opmerking, op de vraag of Short niet actiever had moeten spelen: "Na afloop, als mensen de uitslag kennen, vinden ze allemaal dat iemand actiever had moeten spelen. Met actief spel had hij het resultaat niet kunnen veranderen, maar misschien had hij dan wel wat meer plezier beleefd." Tot slot op de vraag of hij in dit toernooi de beste Nederlander wil worden: "Ik heb grotere problemen in mijn leven dan Smeets en Tiviakov." Leven in de brouwerij We zullen afwachten welke Nederlander een leuke prestatie neerzet, in elk geval brengt Van Wely leven in de brouwerij. Zondag helaas ook met een harde nederlaag tegen Nakamura. Nou ja, helaas, Nakamura zit wel in mijn team voor de pool. Een belangrijke bijdrage van Van Wely is dat hij het remisepercentage omlaag haalt. Dat is bij de huidige toptoernooien heel welkom. Johan Hut |