|
Waarom geen startgeld? (NK deel 2)
Eeuwige discussie
Drie problemen
De
deelnemers morren over het ontbreken van startgelden, de merkwaardige BTW-regeling en het deelnemerstal. Dat schreef ik in mijn
vorige column. Maar niet alle deelnemers morren over alledrie de onderwerpen,
zei me een insider. Nee, sorry, dat mocht inderdaad niet zo worden gelezen.
De spelers die klagen over het afschaffen van de startgelden, klagen
bijvoorbeeld niet over het deelnemerstal. Want de
startgeldklagers zijn alleen de sterksten en die
worden toch altijd uitgenodigd. Maar wat is er nou eigenlijk met dat geld aan
de hand? Cijfertjes
Sytze Faber heeft het startgeld
afgeschaft. Dat is een lekkere kreet, komt makkelijk
uit je toetsenbord en iedereen begrijpt meteen wat het betekent. Het is
alleen niet helemaal waar. In de eerste plaats heeft Faber
niets besloten, doch geadviseerd aan het KNSB-bestuur,
dat zijn advies heeft overgenomen. Maar belangrijker is, dat de suggestie wordt
gewekt dat de spelers zijn bestolen. Kijk echter naar de volgende tabel. De
oude bedragen zijn omgerekend naar euro’s. De startgelden zijn niet openbaar,
maar wel af te leiden uit officiële uitspraken. Het jaar 2000 heb ik buiten
beschouwing gelaten omdat de bedragen vanwege de deelname van de computer Fritz toen heel anders waren. De jaren 2002 en 2003 heb
ik niet genoemd omdat de bedragen vrijwel gelijk waren aan 2001.
De startgelden
zijn dus afgeschaft, doch wel toegevoegd aan de prijzengelden. De totale
honoraria voor de spelers zijn van 1998 tot en met 2003 vrijwel gelijk
gebleven. Het laatste jaar is er 2000 euro afgegaan, wat volledig voor
rekening van de nummers 1 en 2 kwam. Gedachte (van Faber)
achter het afschaffen van de prijzengelden: je krijgt geld voor wat je
presteert, niet louter voor het meedoen. Kleine jongens
Voor wie
was deze omslag nou gunstig en ongunstig? Tot en met 1998 kreeg Jan Timman van de 26.000 euro startgeld een aanzienlijk deel.
Het bedrag weet ik niet, maar met 5.000 euro zit ik aan de zeer lage kant.
Dat mag ook worden afgeleid uit het feit dat Timman
de sportieve uitdaging niet accepteerde. Van 1998 naar 2001 werd het
prijzengeld van de nummer één 6.800 euro hoger en
van de nummer twee 4.500 euro. Die uitdaging liet Timman
liggen omdat hij zijn startgeld niet kreeg. Als dat bedrag inderdaad ruim
boven de 5.000 euro lag, is Timmans beslissing om
niet meer mee te doen begrijpelijk. Tegelijk mag je dan concluderen dat hij
daarmee de enige klager was, want dat alle andere spelers erop vooruitgingen.
De spelers die op de laagste plaatsen eindigden werden voorheen naar huis
gestuurd met een paar honderd gulden. In 2004 kreeg de
nummer laatst 1.450 euro! Jan Timman mag met recht
zeggen dat hij dat betaald heeft. De superster heeft honorarium ingeleverd om
de kleine jongens beter te betalen. Bekendheid
Schaken en hardlopen
Toch
komt het verzoek om startgeld van Sokolov redelijk
op mij over. Hij, Van Wely en Tiviakov
boeken internationaal prestaties waardoor Nederland als schaakland meetelt.
Als Sokolov en Van Wely
op het NK om de titel strijden, heeft dat meer
publiciteitswaarde dan wanneer Smeets en Nijboer dat doen. De KNSB kan met een startgeld die
publiciteit honoreren, maar indirect ook de internationale prestaties waarmee
de twee de schaaksport een goede dienst bewijzen. Om hoeveel het gaat? Het
verzoek van Sokolov ligt in de orde van grootte van
een paar duizend euro. Bij een gelijkblijvende totaalpot zou de KNSB dat
moeten afschrapen van de overige negen bedragen. Afgelopen weekend trok
hardloopster Marion Jones
bij de FBK-games in Hengelo een sprint van 100 meter
en kreeg daarvoor 50.000 dollar, onafhankelijk van haar prestatie. (Ze werd
tweede.) Wat zitten we toch te kruidenieren. Ik ben
het met Sytze Faber eens
dat de situatie voor 1998 (26.000 euro startgeld en 13.000 euro prijzengeld)
verkeerd was. De maatregel van het KNSB-bestuur
juich ik dan ook toe. Maar waarom zo rigoureus? Een paar duizend euro
overhouden om de Nederlandse wereldtoppers binnen boord te houden, ik begrijp
niet waarom dat niet mogelijk is. |