|
Wandelende
koningen in Wijk aan Zee
Schakers laten
zich in Wijk aan Zee snel verleiden tot een lange (strand)wandeling. In de
eerste ronde van het Cultural Village
Toernooi vonden de mooiste wandelingen echter op het bord plaats. In de vijf
partijen kwam drie koningswandelingen voor, een enkele en een dubbele. Bij
die dubbele (zowel wit als zwart) was een van de twee uiteraard niet winnend.
Ook de andere twee vielen niet onder de definitie ‘winnende wandelkoning’,
maar zorgden zeker voor een boeiende en curieuze middag. Winnende wandelkoning
Tim Krabbé, die de term in de jaren zeventig introduceerde
in Schaakbulletin, spreekt pas van een winnende wandelkoning als de koning de
andere helft van het bord bereikt, dus minstens de vijfde rij. Daar is veel
voor te zeggen, de vierde rij is meestal nog niet zo spectaculair. Ook stelt
hij als voorwaarde dat op het moment dat de koning de vijfde rij bereikt, de
tegenstander naast de koning nog minstens drie stukken moet hebben, waaronder
de dame. Dat is ook logisch, want in een eindspel is het heel normaal om de
andere helft van het bord te bereiken. Een
korte, maar zeer doeltreffende koningswandel bracht de Zweedse grootmeester Ralf Akesson maandag op het
bord tegen Djurre den Heeten.
Laatstgenoemde is de regionale held die zich voor het toernooi had geplaatst
via de IJmond Vierkampen. Van zowel deze als de
volgende partij geef ik alleen een paar diagrammen en fragmenten, de complete
partijen zijn namelijk van onze site te downloaden of, als dat niet lukt, na
te spelen op de toernooisite.
Diagram
na 15...De7 De
zwarte opening is volkomen mislukt en Den Heeten
heeft uit wanhoop een incorrect stukoffer gebracht. Akesson
is echter niet geïnteresseerd in de gratis loper op b7, die hij (nog beter)
een zet eerder al had kunnen slaan. Het slot is niet zo moeilijk te bedenken. 16.Lxh7+ Kxh7 17.Dh5+ Kg8 18.Th4
Pf3+ Zwart
kan het mat niet dekken en moet dus hopen dat er eeuwig schaak in zit. Het
ontsnappen aan eeuwig schaak valt bij Krabbé ook onder de definitie van
winnende wandelkoning, als ook aan de andere voorwaarden is voldaan. Dat is
hier niet zo, de ontsnappingsroute is te kort. 19.gxf3 De1+ 20.Kg2 De2+ 21.Kg3
De1+ 24.Kf4 Hier
besloot Den Heeten de partij op een sympathieke
manier op te geven. 24...g5+ 25.Dxg5 Mat. Spektakel
Eigenlijk
is dit een onbenullig potje, normaal gesproken zou je Djurre
den Heeten bemoedigend toespreken en het partijtje
in de prullenbak gooien. Deze keer moet ik er toch aandacht aan besteden.
Opmerkelijk is namelijk, dat er per ronde maar vijf partijen worden gespeeld,
maar dat er ook nog een tweede partij was waarin de winnende witspeler op een
tjokvol bord zijn koning naar f4 bracht. Dimitri Reinderman lijkt weer
profschaker te zijn geworden en dat is mooi, want hij zorgt relatief vaak
voor spektakel. Dat het deze keer nergens op sloeg, is niet erg. Stel je voor
dat spektakel altijd correct moet zijn, dan zou de schaakwereld een stuk
saaier worden. Tegenstander
in de eerste ronde was Julius Armas,
de Franse meester van Roemeense komaf die bijna alle
edities van dit toernooi heeft meegemaakt.
Diagram
na 26.Kf4 Reinderman (wit), die lang gerokeerd had, vond zijn koning op c1
niet veilig staan en is daarom naar f4 gelopen. Een levensgevaarlijke actie,
zwart kan nu waarschijnlijk het beste voortzetten met 26...Txd2 27.Txd2 f5
28.exf6 e5+ 29.Kf5 Db6 en wit is met zijn koningswandel te ver gegaan. Armas ziet echter een paar aanlokkelijke zetten die niet
goed blijken te zijn. 26...Txe5 Nu is
27.Pxe5 Dxe5+ 28.Kf3 f5 goed voor zwart, maar wit heeft een veel betere. 27.Txd7 Het is
duidelijk dat de toren niet mag worden genomen vanwege 27...Txd7 28.Dg8+ Kc7
29.Txd7+ Kxd7 30.Pxe5+, maar Armas heeft nog een
troef. 27...Txe4+
28.Kxe4 f5+ 29.Kf4 fxg4 30.Txd8+ Zwart
heeft de dame gewonnen, maar wit heeft er twee torens voor gekregen. Nu begon
de wederzijdse koningswandeling, die tot de volgende stelling leidde.
Diagram
na 45...Db2+ Jammer
dat wit nu niet even Kg8 speelde, zodat beide koningen de achterste rij
hadden bereikt. Dat zou een unieke actie zijn geweest, maar uiteraard
concentreerde Reinderman zich niet op grappen, maar
op de partijwinst, die hij op de 55e zet binnenhaalde. Achterzaaltje
Drie
koningswandelingen in één ronde, al zijn het dan officieel geen ‘winnende
wandelkoningen’. Het Cultural Village
Toernooi is daarmee veelbelovend begonnen, waarbij een extra bijzonderheid is
dat in de eerste ronde geen enkele partij in remise eindigde. Het toernooi is
ver weggestopt in het achterzaaltje van een café in een verlaten kustplaatsje
en wordt traditioneel niet live op internet
weergegeven, maar ik zie nu al genoeg redenen om deze spelers nauwgezet te
blijven volgen. Johan Hut |