|
Meesterklasse ‘Neunundneunzig Luftballons’
voor Ivan Sokolov Op papier zou het een spannende
strijd beloven, aangezien de twee teams qua rating niet veel verschilden van
elkaar. Vanwege de Duitse competitie die gelijktijdig gespeeld werd, is de
partij Werle - Ernst vooruit gespeeld, deze partij
resulteerde in een gelijkspel. De wedstrijddag
Op bord
1 werd de partij Sokolov-Van Delft gespeeld. Nadat
zwart vanuit de opening vol in de touwen ging hangen en rustig afwachtte,
kostte het Ivan Sokolov 99 zetten en een eindeloos gemanoeuvreer
om toch het volle punt binnen te slepen. Op bord 2 was het Kabatianski-Visser, waar de balans in de stelling nooit
echt verbroken werd, na een zetherhaling werd daar tot remise besloten. Op
bord 4 (bord 3 had immers vooruit gespeeld) speelde Bosboom met wit tegen Lobzhanidze, waar een boeiende strijd ontstond nadat
Bosboom vroeg in de opening besloot Tg1 en g4 te spelen. De verwarring werd
zijn tegenstander te veel en in tijdnood sloeg Bosboom toe, weer een mooie
overwinning! Op bord 5 speelde Brandenburg-Van der Oudeweetering zich af. Nadat wit een pion offerde en
daarmee zwart een fraaie triple-pion bezorgde,
kreeg wit door middel van een fraaie combinatie een voordeeltje. In tijdnood
liet Van der Oudeweetering zich in een niet al te
beste stelling mat in 1 zetten. Op bord 6 werd Van Beek-Hoeksema
gespeeld. Nadat wit naar mijn idee iets prettiger uit de opening kwam, ging
het met g4 optimistisch te werk in het middenspel. Zwart kon afwikkelen naar
een eindspel met drie pionnen meer en de strijd leek over. Velen, waaronder
Van Beek misschien wel het meest, waren ook behoorlijk verrast toen bleek dat
de partij in remise was geëindigd! Zwart wikkelde eerst namelijk af naar een
gewonnen toreneindspel, maar wist dat uit handen te geven. Offers Op bord
7 speelde Bosboom-Lanchava met wit tegen Zaragatski. Nadat wit een ruimtevoordeeltje had gepakt,
kwam zwart opeens goed terug met een sterk kwaliteitsoffer. De witte koning
kwam zo in de problemen dat Zaragatski een paar
zetten later het volle punt bij kon schrijven. Op bord 8 was het Langheinrich-Peelen. Wit leek goed uit de opening te
komen en ging er fanatiek met zijn d- en e-pion
naar voren. Na een boel geoffer en een
gecompliceerde stelling in tijdnood, werd er door middel van zettenherhaling
vlak voor de 40e zet voor een veilige uitweg gekozen, remise. Bord 9 was Wempe-Kuipers. Nadat de opening redelijk rustig voorbij
ging, speelde zwart wat onlogische zetten, gevolgd door een grove fout,
waarna het pleit na slechts 18 zetten al beslecht was, een overwinning voor Wempe. Ten slotte aan bord 10 speelde debutant Meurs met wit tegen Rietman. Nadat wit redelijk uit de
opening was gekomen, lukte het niet om dat om te zetten in beslissend
voordeel. Het eindspel dat vervolgens op het bord kwam leek remise, maar door
een paar foutjes van wit kon zwart alsnog de winst naar zich toe trekken! Stefan Kuipers.
|