|
Meesterklasse Bijzonder, buitenaards, bizar Soms zit het mee, soms zit het
tegen en soms zit het erg mee. En dan heb je ook wedstrijden zoals tegen
Homburg Apeldoorn. Daar zijn geen woorden voor. Natuurlijk: 5,5 - 4,5 - spannende
strijd, in de laatste minuten beslist. Maar zo’n
samenvatting doet afbreuk aan wat er werkelijk gebeurde in het HERVION-college.  Omslag De
volgende punten waren ook duidelijk: Arthur en Roeland. Het zou een dag worden als dertien in een
dozijn: Apeldoorn te sterk voor HMC Calder. Toen
begonnen even voor vijven de eerste haarscheurtjes zichtbaar te worden. Eerst
haperde de machine bij Arthur. Veel OV-leed had hem er niet van weerhouden een technisch zo
goed als gewonnen eindspel op te bouwen. Op het moment van oogsten greep Bianca de laatste kans aan om nog wat zand in het
raderwerk te strooien en zie, de machine kwam tot stilstand. Bij Roeland Pruijssers kun je het
geen zand meer noemt waarmee gestrooid werd. Dat waren complete rotsblokken.
Wit strafte het optimistische openingsspel van Jasper
regelrecht af, maar vergat toen dat zwart een toren (met schaak!) niet hoefde
te slaan. Het witte bouwwerk stond te trillen op zijn grondvesten. Het
laatste duwtje van Jasper was echter een blunder
van jewelste. In plaats van rustig de troef loperpaar uit te spelen overzag
hij mat op de onderste rij. Weg loperpaar. Met een sterke vrijpion voor een
volle toren gooide zwart er nog enige schaakjes uit
en zie. Pruijssers werd
nerveus en raakte volledig de draad kwijt. Een megablunder op zet 40
verschaft de e-pion zelfs vrije doorgang. Dat
betekende 3-3 halverwege in plaats van 2-4. 
Maar nog
konden de Apeldoorners lachen, want Kabatianski was aan bord 1 bezig geweest het Bogo-indisch van Erik van den Doel stukje bij beetje te
ontmantelen. Ik geloof niet dat zwart veel kans heeft gehad in deze partij:
3-4. Van
Delft had een kwaliteit meer in een eindspel, van echte winstkansen was echter
geen sprake. Eerder in de partij waren de kansen heen en weer gegaan, zodat
beiden wel vrede konden hebben met de uitslag. Apotheose In het
laatste uur dus nog twee partijen aan de gang. Paul Span maakte daarbij
gestaag vorderingen (goed paard tegen slechte loper!) en toen zijn koning
eenmaal f8 bereikt had was het pleit beslecht. De zwaktes werden om beurten
aangevallen en vielen er uiteindelijk af. Ausgleich: 4,5-4,5. 
Wat er zich ten slotte op het bord bij Souleidis
en De Jong afspeelde - vorig seizoen ook al goed voor een waar spektakelstuk
- tart iedere beschrijving. Ik zal me beperken tot het ene zinnetje dat onze kopman Daniel Fridman ’s nachts vanuit
New York mailde: ‘great fighting spirit’.
Met 5-5
had HMC Calder al flink in zijn handen mogen
knijpen, nu liepen we zelfs met de overwinning weg. HMC Calder
weer terug in het linkerrijtje en Apeldoorn leidt zijn vierde nipte nederlaag
op rij tegen medemiddenvelders. Bijzonder, buitenaards, bizar! René Olthof HMC Calder
- Homburg Apeldoorn 5,5 – 4,5 E.v.d.Doel-A.Kabatianski 0-1 |
