Meesterklasse
HSG verstevigt koppositie
Na
vier ronden stond ESGOO Enschede op de derde plaats in de meesterklasse. De
wedstrijd HSG - ESGOO zou dus een topper worden. De ESGOO’ers
gaven echter ook zelf al aan dat die derde plaats gechargeerd was: twee keer
was met 5,5-4,5 gewonnen. Bovendien is er maar één topper en dat is HSG –
Hotels.nl Groningen in de laatste ronde. Alle andere wedstrijden horen de
Hilversummers met ruime cijfers te winnen en dat lukte deze keer met 7,5-2,5. Achterland Duitsland
Na de
6-4 tegen zowel LSG als Rotterdam had ik nu voor HSG wel weer eens een acht
op het scorebord willen zien, om aan te tonen dat ze er toch echt bovenuit
torenen. Toch is 7,5-2,5 ook een heel mooie score, volgens de Elo-verhouding had het ‘slechts’ 7-3 hoeven te worden.
Als het op één bord misgaat, is een monsterscore direct buiten bereik. Mis
ging het al snel bij Ruud Janssen tegen een debutant uit het grote ESGOO achterland
Duitsland: Thomas Fiebig. Ik had nog nooit van de
man gehoord, maar Janssen zal zijn naam voorlopig niet vergeten. Na een
chaotische openingsfase kreeg de HSG’er op de damevleugel twee moordende
vrijpionnen over zich heen, waarvoor hij als compensatie slechts een stuk
had. Ja, soms zijn twee pionnen echt veel meer waard dan een stuk, deze
partij is daar een mooi voorbeeld van. Dameoffer
Ook nog
niet zo heel erg bekend is Sarah Hoolt, een negentienjarige WFM,
ook al uit Duitsland. Al vallen vrouwen in de schaakwereld nou eenmaal iets
eerder op dan mannen. Wouter Spoelman confronteerde haar met een lastig
kwaliteitsoffer, waar ze niet zo goed raad mee wist, totdat ze plotsklaps een
leuk dameoffer uit haar mouw toverde. Helaas voor haar was het net niet
helemaal correct en Spoelman hield gewoon iets te veel materiaal over. Supertrio
Daarmee
hebben we de Twentse heldendaden wel gehad, al mogen Rafael
Fridman en Oscar Lemmers natuurlijk trots zijn op
hun remises tegen Loek van Wely
en Friso Nijboer. Of
Frank Kroeze heel trots was op zijn remise tegen Henk Vedder,
betwijfel ik. Voor de rest was HSG veel te sterk, waarbij het jonge supertrio
Stellwagen/l’Ami/Smeets weer eens de volle score behaalde. L’Ami had daarbij het geluk dat Bierenbroodspot
in het verre eindspel een opgelegde remisekans liet liggen: in plaats van Pg1
had het heen en weer pendelen van het paard tussen h3 en g5 een eenvoudige
Wieb Zagema bracht zijn
seizoensscore op 3 uit 3 en aan de andere zijde was Jaap Vogel de zeventiende
schaker in de geschiedenis die 200 partijen in de hoogste klasse speelde. Dat
hij kansloos werd weggeschoven door Jop Delemarre, zal de vreugde iets hebben bedorven. Johan Hut
|