|
Meesterklasse
HWP toont leeuwenhart
HWP
toont leeuwenhart, maar HSG heeft in een spannende wedstrijd (echt waar) met
3-7 gewonnen. Een redelijk normale uitslag gezien het wedstrijdverloop, al
hadden de HWP-ers bij aanvang van de wedstrijd geen
idee hoe ze aan 3 bordpunten zouden moeten komen. De nieuwe kampioen van
Nederland (dat lijkt inmiddels wel zeker) kwam
zaterdag met zeven grootmeesters, twee bijna grootmeesters en een schuine Henk naar Sluiskil. Wat kon HWP daar
tegenover zetten? Het gebruikelijke team, deze keer zonder Frederic Decoster, maar met als supersub Bart Michiels en een grote dosis vechtlust.
Gedwongen remise
Thibaut Maenhout en Friso Nijboer waren het eerste klaar. Thibaut had naar eigen zeggen zeer goed spel, maar kon
het geknoei van zijn buurman niet langer aanzien, waardoor hij zich gedwongen
voelde remise aan te bieden. Dat was niet nodig geweest, want deze buurman, HWP-teamleider Hans Groffen,
gaf kort daarna op. Tegenstander Dennis de Vreugt bleek veel beter in het combineren van aanval op
de ene en verdediging op de andere vleugel. De andere brokkenpiloot aan HWP
kant, Gunter Deleyn, kreeg een lesje positiespel van
Jop Delemarre die de zaak met een elegante
combinatie bekroonde. Het leek de voorbode van een reusachtige Hilversumse overwinning. Het was dan ook goed voor de
Zeeuwse moraal dat Johan Goormachtigh
in een zeer rechtlijnige partij Ruud Janssen volkomen overspeelde, niet in
tijdnood raakte en resoluut het punt binnenhaalde: 1,5-2,5.
Optimistisch
Minstens
zo rechtlijnig was de overwinning van Vladimir Chuchelov op Tom Piceu, die vanuit het Konings-indisch in een Wolga
terechtkwam, maar zijn pion nooit meer terugzag. De enige pion die in het
zicht kwam, was een witte op b7 en toen was het tijd
om te stoppen. Daarmee kwam de stand op 1,5-3,5. Naarmate de middag vorderde
werden de HWP-ers steeds optimistischer over hun
kansen. Uiteraard werd nog niet aan matchpunten gedacht, maar toch wel aan
een flink aantal bordpunten. Een rondje langs de velden leerde dat Helmut Cardon minimaal goede
winstkansen had tegen Loek van Wely
(na eerst minder te hebben gestaan) en dat ook Steven Geirnaert zijn nadelige stelling (al zal
hij het daar niet mee eens zijn) in een betere had omgetoverd. In de
resterende drie partijen stonden de HSG-ers
wellicht een tikje beter, maar leken de remisemarges groot. "Wacht maar,
aan het einde komt het altijd goed" orakelde Friso,
in de tussentijd de digitale klokken van HWP al vluggerend naar de
Filistijnen helpend.
Tegenvallers
De
eerste tegenvaller voor HWP was de nederlaag van Koen Leenhouts tegen Yasser
Seirawan. Het eindspel van dames met lopers van
ongelijke kleur leek ondanks een pionnetje minder houdbaar. Een
onnauwkeurigheid van Koen kostte nog een pion en - nog belangrijker – wit
kreeg de beschikking over het cruciale veld d4. Seirawan
maakte het onberispelijk af en was daarna nog bereid tot een zeer
instructieve post mortem.
Steven Geirnaert ("zet mij maar op een laag
bord, dan kan ik eens een keer winnen") had tegen Henk Vedder een lastige stelling. Zijn passieve loper was niet
echt slecht, maar werd bewaard voor de tweede helft. Toen
Henk zich met zijn goede stelling geen raad wist, vocht Steven terug en gaf
hij zijn tegenstander eigenlijk geen kans meer: 2,5-4,5.
De
matchpunten werden veilig gesteld door Loek van Wely. Helmut zag zijn grote
(beslissende) voordeel afbrokkelen. Het veroveren van twee pionnen had er toe
geleid dat zijn stukken buitenspel kwamen te staan en daar maakte Van Wely goed gebruik van.
Bart Michiels en Erwin L'Ami speelden een partij
waar in de kansen min of meer in evenwicht waren. In het eindspel bleek Erwin iets handiger en dat leverde het volle punt op. De
jonge Tanguy Ringoir
toonde opnieuw zijn grote talent door Jan Smeets op remise te houden. Vanuit een Berlin Wall was Jan een klein pionnetje voor
gekomen, maar Tanguy gaf geen krimp en na 94 zetten
werd met een vrijwel leeg bord de vrede getekend. Daarmee kwam de eindstand
op 3-7.
Door de
nederlaag van Groningen lijkt het kampioenschap van HSG een feit. HWP is
bijna gedegradeerd, maar wanneer er in de komende wedstrijden net zo hard
gevochten wordt als afgelopen zaterdag, dan zou er toch nog wel ergens een
matchpuntje gepakt moeten kunnen worden.
Hans Groffen.
Partijen
|
HWP
|
-
|
HSG
|
3
|
-
|
7
|
|
H. Cardon
|
-
|
L. van
Wely
|
0
|
-
|
1
|
|
B. Michiels
|
-
|
E. L'Ami
|
0
|
-
|
1
|
|
K. Leenhouts
|
-
|
Y. Seirawan
|
0
|
-
|
1
|
|
T. Ringoir
|
-
|
J. Smeets
|
½
|
-
|
½
|
|
T. Piceu
|
-
|
V. Chuchelov
|
0
|
-
|
1
|
|
T. Maenhout
|
-
|
F. Nijboer
|
½
|
-
|
½
|
|
H. Groffen
|
-
|
D. de Vreugt
|
0
|
-
|
1
|
|
S. Geirnaert
|
-
|
H. Vedder
|
1
|
-
|
0
|
|
G. Deleyn
|
-
|
J. Delemarre
|
0
|
-
|
1
|
|
J. Goormachtigh
|
-
|
R. Janssen
|
1
|
-
|
0
|
|
