|
Meesterklasse ESGOO komt
goed weg Afgelopen zaterdag kruisten ESGOO en HWP de degens.
Vanwege de grote afstand tussen Enschede en Sas van Gent werd de
thuiswedstrijd van ESGOO dit keer in Arnhem verspeeld. Onze dank aan ASV, voor het mogen meespelen op een prachtige locatie!
Met zes matchpunten waren we zo goed als veilig, terwijl HWP graag het
puntenaantal van twee zou verdubbelen. Nederlandse competitie? Had ESGOO in het verleden de
bijnaam "die Mannschaft" vanwege de vele
Duitse spelers (een keer was Frank Kroeze de enige Nederlander), tegenwoordig
doen we het rustig aan. Alhoewel... Er zaten er toch
weer vier achter de borden. Tel daar de in Duitsland woonachtige Rafael Fridman, Paul Bierenbroodspot en Peter Bolwerk bij op, en de
hoogtijdagen van weleer lijken weergekeerd. Gek genoeg hoor je nooit iemand
de opmerking maken dat HWP ook bijna geen Nederlandse spelers opstelt. Ik ben
er nog niet uit of dat is omdat het Belgen zijn (en geen Duitsers), of omdat
hun resultaten iets minder zijn. Ons maken ze het ieder jaar weer lastig, en
ook nu zou het een lastige strijd worden tegen het verzameld Belgisch talent. Rustig begin 
Speciaal voor deze wedstrijd
had HWP Paul Motwani opgetrommeld. De Schotse
grootmeester demonstreerde eens te meer zijn attentheid door me voor de wedstrijd
te feliciteren met mijn norm. De norm die de rest van de wereld (inclusief
mijzelf) allang weer vergeten was, van maart 2005. Achter het bord is Paul
net iets minder aardig, en na mijn drie nederlagen in evenzovele
afleveringen van ESGOO-HWP was teamleider Frank
Kroeze zo verstandig om Rafael Fridman
op bord 1 te zetten. Rafael draait een geweldig
seizoen, en leek makkelijk remise te maken. Ook de
partijen tussen Christian Richter en Helmut Cardon (een
remisevariant in het damegambiet) en Menno Okkes en Tanguy Ringoir kenden relatief snel een vreedzaam einde. De lucht betrekt Na een uur of twee zag het
er niet zo fraai uit. Thibault Maenhout
had Michael Feygin in de
verdediging gedrukt, Koen Leenhouts was op weg naar
een tweede overwinning in de Pirc tegen
ondergetekende, Gunter Deleyn
had een pion meegesnoept tegen Paul Bierenbroodspot en ook Johan Goormachtigh leek een prima Konings-Indier
te hebben tegen Volker Buenermann.
Alleen de stelling van Frank Kroeze, die twee stukken had buitgemaakt ten koste
van een toren en twee pionnen, gaf reden tot optimisme. Donkere wolken pakken zich samen Na de tijdnoodfase had alles zich uitgekristalliseerd. Sarah
Hoolt en Steven Geirnaert
hadden het bord leeggeruild, Peter Bolwerk en Hans Groffen hadden een hekstelling ingenomen die later tot
remise zou leiden. Volker was langzaam weggespeeld
door Johan, en ook Gunter
voerde zijn paardeindspel op overtuigende wijze naar de winst. Daarmee
schrijf hij meteen het Open Tandartskampioenschap van Nederland op zijn naam.
Het was duidelijk dat Michael de achterstand zou
gaan verkleinen, maar waar zou dan het tweede volle punt voor ESGOO vandaan
moeten komen? Frank had ondertussen zijn voordeel ingeleverd en moest in
remise berusten, terwijl ik na doldwaze verwikkelingen in een dame-eindspel
terecht was gekomen. Pluspion, maar een heel grote remisemarge. Internationale Vrouwendag 
Het was natuurlijk passend
dat op Internationale Vrouwendag een dame-eindspel de beslissing bracht over
de matchpunten. Nadat de dames even langs de kant waren gezet middels een ruil, kwamen zij een paar zetten later weer
terug via promotie. Bij een stand van 5-4 voor HWP rustte de ondankbare taak
op de schouders van Koen Leenhouts om het
dame-eindspel van koning plus dame tegen koning plus dame plus pion remise te
houden. Wat het er niet makkelijker op maakte was dat zijn bedenktijd bijna
op was. Wat kan ik er van zeggen? Volgens de tablebases
is het steeds verloren geweest, al hebben beide spelers in de laatste fase,
toen de tijd bijna op was, niet echt optimaal gespeeld. Op
een gegeven moment waren de schaakjes op en kon
promotie niet meer verhinderd worden. HWP in de problemen 
Door deze ongelukkige afloop
kwam HWP niet verder dan 5-5, zodat het nog steeds op de negende plaats
staat. De achterstand op LSG 1 bedraagt twee matchpunten en veel bordpunten,
en er staan nog lastige wedstrijden tegen Schrijvers Rotterdam en Utrecht op
het programma. Mocht het inderdaad mis gaan, dan ben ik er van overtuigd dat
het sympathieke HWP volgend seizoen gewoon weer kampioen wordt in de 1e
klasse, om een jaar later weer op het hoogste podium te acteren. ESGOO staat
nu op een keurige vijfde plaats, en heeft nog steeds uitzicht op kwalificatie
voor de Europa-Cup. Oscar Lemmers ESGOO 2358 - HWP Sas van Gent 2303 5 - 5 1. Rafael Fridman 2424 - Paul Motwani 2503 ½ - ½ 2. Menno Okkes 2386 - Tanguy Ringoir 2208 ½ - ½ 3. Michael Feygin 2533 - Thibaut
Maenhout 2302 1 - 0 4. Frank Kroeze 2446 - Frederic Decoster 2209 ½ - ½ 5. Oscar Lemmers 2390 - Koen
Leenhouts 2395 1 - 0 6. Christian Richter 2412 - Helmut Cardon
2398 ½ - ½ 7. Sarah Hoolt 2187 - Steven Geirnaert 2322 ½ - ½ 8. Paul Bierenbroodspot 2249 - Gunter Deleyn 2303 0 - 1 9. Volker
Buenermann 2293 - Johan Goormachtigh 2245 0 - 1 10. Peter Bolwerk 2260 -
Hans Groffen 2147 ½ - ½ |
