top

NK column 2

Een bizar tiebreaksysteem

Op de rustdag stonden er drie spelers bovenaan en vier spelers op een half punt achterstand, dus is het interessant om te kijken wat er gebeurt als meerdere spelers op de eerste plaats eindigen. Het reglement leert, dat de organisatie zich niets heeft aangetrokken van de kritiek van vorig jaar en weer vluggertjes zal laten spelen. Als er drie spelers bovenaan eindigen (dus zoals in de stand na zes ronden), dan wordt een bizarre beslissing genomen.

Kritiek van journalisten

Allereerst die match als twee spelers bovenaan eindigen. Vroeger volgde dan een tweekamp van vier of zes partijen met normaal speeltempo, een paar maanden na het NK. In Leeuwarden 2001, toen Loek van Wely en Erik van den Doel samen bovenaan eindigden, speelden ze de dag erna een match van vier rapidpartijen. Vorig jaar, toen Sergei Tiviakov en Daniel Stellwagen het toernooi wonnen, moesten ze twee vluggertjes spelen met een bedenktijd van vijf minuten per persoon. Niet de dag na de laatste ronde, maar een uur na de laatste ronde. Daarop kwam veel kritiek van journalisten, misschien ook wel omdat de uiteindelijke verliezer Stellwagen de smaakmaker van het toernooi was geweest en Tiviakov een wat kleurloze sluipmoordenaar. Een oneigenlijk argument dus. Maar snelschaken is een loterij en bovendien een andere discipline dan klassiek schaak. Stel je voor dat twee marathonlopers tegelijk over de finish komen en om de winnaar aan te wijzen laat je ze nog een 100-meterwedstrijd rennen. Dat is ook hardlopen, maar toch is het een andere sport. Wat vooral stak, waren de redenen voor deze beslissing: een rustige match op een andere dag zou opnieuw geld kosten en bovendien was het leuk om op de slotbijeenkomst een kampioen in ons midden te hebben.

Loting

Het KNSB-bestuur heeft er een halfjaar over kunnen nadenken en heeft het reglement ongewijzigd gelaten. Het zij zo. Maar wat gebeurt er nu als drie of vier spelers gelijk bovenaan eindigen? Nou, hetzelfde wat vorig jaar in het reglement stond, maar toen was het niet aan de orde. Bij gelijk eindigen zal er altijd een vluggertjesmatch gespeeld worden tussen twee personen. En die derde en vierde dan? Nou, gewoon, die doen niet mee.

Pardon?

Nou, gewoon, die doen niet mee. Die delen wel in het prijzengeld, maar die doen niet mee aan de tiebreak. En wie doen er dan niet mee? Dat wordt bepaald door:

a. Meeste zwartpartijen

b. Sonneborn-Berger

c. Koya-systeem

d. Meeste winstpartijen

e. Loting.

Nou vind ik a tot en met d al vreemde beslissingen, maar bizar wordt het als drie gelijk geëindigde spelers op alle vier de punten dezelfde score hebben. Dan zegt de organisatie: we pikken er willekeurig twee uit om een beslissingsmatch te spelen en de derde mag aan de bar een biertje gaan drinken, dankuwel, jammer dan, volgend jaar beter.

Leuke verhalen

Nou, laten we maar duimen draaien, of voor de gelovigen onder ons: bidden dat dit niet zal gebeuren. Want de KNSB heeft zich vorig jaar nog net niet belachelijk gemaakt, maar kan dat in het hierboven geschetste scenario wel doen. En als we toch aan het duimen draaien of bidden zijn: laten we dat doen voor Sipke Ernst, want dan kan ik een verhaal schrijven over een onnavolgbare Fries die van de slechtsten kan verliezen maar ook zomaar Nederlands kampioen kan worden. Of voor Dimitri Reinderman, want dan schrijf ik dat hij zijn baan verloor en toen uit pure armoe maar Nederlands schaakkampioen is geworden. Of voor Yge Visser, want dan weet ik wel een verhaal over late bloei, stoppen met schaken en dan haal ik ook de zonnenbril en de voorliefde voor lopers weer van stal. Of voor Friso Nijboer, dat is leuk, in zijn twintigste NK op rij waarvan er ook wel eens een paar heel slecht gingen. Of voor Daniël Stellwagen, dan zoek ik al zijn leeftijdsrecords weer op en dan schrijft het verhaal zich vanzelf. Maar o God, wat moet ik toch schrijven als Sergei Tiviakov gewoon weer kampioen wordt?

Johan Hut

---

---