Halve Finale NK
2008
Bloed, zweet en
tranen
Drama
was er uiteraard weer volop in de Halve Finale voor het Nederlands
Kampioenschap, met enkele bloedstollende barragepartijen. Verrassingen waren
er uiteindelijk niet zo veel, in het Hilversumse
raadhuis. Bij de vrouwen zijn de vier finalistes
bekend, de mannen gaan maandag en dinsdag verder. Verrassingen?
In de
tabellen hebben de spelers in de linker kolom een hogere rating dan de
spelers in de rechter kolom. Daardoor is direct te zien dat de overwinningen
van Merijn van Delft op Daan Brandenburg en van
Herman Grooten op Eelke Wiersma qua Elo verrassingen
zouden mogen worden genoemd. Dat lezers ervan ondersteboven zullen vallen,
kan ik me niet voorstellen. Opvallend was wel, dat juist dit de twee matches
waren waarin beslissingsvluggertjes nodig waren. Spektakel
De match
Grooten-Wiersma was de meest spectaculaire. Van de
zaterdagpartij zei Grooten dat het ongelofelijk was
dat hij die nog had gewonnen. Dat kun je zeker zeggen van de tweede rapidpartij. Wiersma had de
zwartpartij gewonnen en hoefde met wit dus slechts remise te spelen. Na een
dubieus offer van Grooten kon Wiersma
kiezen tussen een onduidelijke winstpoging of een remiseweg die er
overtuigend uitzag. Tot verbijstering van het publiek liet hij zich echter in
twee zetten matzetten. In het vluggertje kwam Wiersma
een stuk voor, maar duidelijk was het niet. Grooten
besliste de partij met een mooie matcombinatie. De
algemene indruk van deze minimatch is dat Grooten
vooral een handige speler is die optimaal gebruik maakt van wat anderen bijna
geen kans zouden durven te noemen. 39 graden
Twee
matches kwamen niet op normale wijze tot een uitslag. Gerard
Welling speelde zaterdag ziekjes tegen Robin Swinkels, maar zondagmorgen had hij met 39 graden koorts
terecht geen zin om weer naar Hilversum te gaan. Aangezien maandag direct de
volgende ronde wordt gespeeld, was uitstel uiteraard niet mogelijk. Sneu voor
de integere Brabander, van wie je weet dat hij echt alles wil doen wat binnen
zijn mogelijkheden ligt. Doordeweeks
Ook Menno Okkes viel buiten zijn
schuld af. Na de 1-1 tegen Manuel Bosboom vertelde
hij zijn tegenstander dat zijn werkgever de vrije dagen voor maandag en
dinsdag had ingetrokken. Daarom wilde hij geen
barragepartijen spelen en ging Bosboom door. In het geval Okkes de barrage had gewonnen, had Bosboom zijn plaats
niet mogen innemen, maar had Okkes tegenstander in
de derde ronde een vrije doortocht gehad. De ESGOOer had dus het meest
sportieve moment gekozen om het vervelende nieuws bekend te maken. Onbevredigend
is het natuurlijk wel en dit verhaal zal blijven meespelen in de discussie
over profs en amateurs in de Halve Finale: alleen in weekenden spelen of,
zoals nu, ook op doordeweekse dagen? Nou wordt het NK zelf ook doordeweeks
gespeeld, maar dat weet je wat verder van tevoren.
Leerplicht
Bij de
vrouwen werd de helft van de matches gewonnen door de speelster met de lagere
rating, maar als we kijken naar de namen is ook dit niet iets om van
achterover te vallen. Alleen van Laura Bensdorp was
misschien meer verwacht. Vooral door haarzelf, als
ik haar woedende reactie op zaterdag juist interpreteer. Woedend op zichzelf,
wel te verstaan. Haar
tegenstandster Talitha Munnik
lijkt me trouwens iemand om in de toekomst serieus rekening mee te houden.
Hopelijk mag ze meedoen aan het NK waarvoor ze zich nu geplaatst heeft, want
haar schoolleiding moet daar nog wel toestemming voor geven. Aangezien ze dit
schooljaar al eerder een week vrij heeft gekregen voor een toernooi, zal dat
niet automatisch gebeuren, vreest ze. Koos Stolk
stak haar direct een hart onder de riem met de mededeling dat de KNSB haar
verzoek aan de schoolleiding absoluut zal ondersteunen. Misschien moet Koos
dan nog meer brieven schrijven, want in allevier de
matches was het de jongste speelster die won. Pauline
van Nies en Martine Middelveld vallen niet meer
onder de leerplicht, maar in elk geval de veertienjarige Anne
Haast zal niet zomaar een weekje mogen wegblijven. Maar met hulp van ome Koos zal het wel goed komen. Supportersschare
Meeste
spanning was er in de match Haast-Nagel. Prettige
bijkomstigheid was dat Yvette Nagel de grootste
supportersschare had meegenomen. Weliswaar ken ik niet iedereen, maar ik ben
bijna zeker dat zij de enige was die echtgenoot, vader en moeder bij zich
had, terwijl ik ook nog diverse andere fans zag rondlopen. Nou hoeven pa en
ma maar hun bed uit te rollen of ze rollen het raadhuis in, dus een zware
opgave was dat niet. Maar hun mentale steun was hard nodig, want Yvette had het zwaar. Zaterdag gewonnen, maar zondag
verloren. Vervolgens de eerste rapidpartij gewonnen
met zwart, dus hoe makkelijk wil je het hebben? In
de tweede rapidpartij (wit) gaf ze echter in een
remisestaand eindspel een volle toren weg. In het beslissende vluggertje werd
ze keihard matgezet. Waarschijnlijk is Anne Haast wel de sterkere schaakster, maar Yvette Nagel zat er heel dicht bij. Als ze had gewonnen,
zei haar vader, moest ik aan haar vragen wanneer ze voor het laatst aan het
NK had meegedaan. Moeder schatte het op 25 jaar geleden. Dat was elf jaar
voor de geboorte van Anne Haast.
Johan Hut |
